[tot weerziens Bretagne]

BRET-195
We vertrekken gepakt en gezakt op een zondagochtend om vier dagen te gaan hiken op de GR34.

Meer bepaald lopen we over het sentier des douaniers aan de Côte Granit Rose in Noord-Bretagne. De weervoorspellingen zijn niet schitterend en volgens de Franse meteo wachten ons bakken regen. Dus gaan de regenbroeken mee in het bodemvak van de rugzak. Na een autorit van 870 kilometer over rustige autowegen komen we aan in Lannion waar we overnachten in een oude priorij Ar Prioldi en de auto gaan achterlaten.

Perros – Trégastel (15,50km)

Maandagochtend zijn we uitgerust en na een lekker ontbijt zijn we op weg met de bus naar Perros-Guirec. Het is grijs en zwaarbewolkt, maar nog geen regen. We pikken daar de rood-witte tekens van de GR op aan de haven en we zijn op weg.

BRET-3
BRET-7
Het pad gaat wat op en neer en dan vallen de eerste druppels. In een plaatselijke Carrefour-Express kopen we twee kant-en-klare salades en gezeten in een parkje sporken we onze maaltijd binnen.
BRET-8
BRET-10
We zien ondertussen aan versieringen, vlaggen en teksten dat het stadje gastheer is voor de supporters van Albanië. Ons eten is nog niet op of we worden gefilmd door de Albanese televisie en we krijgen gelukkig net geen micro onder de neus geduwd.
BRET-9

Het zicht over het anders mooie landschap wordt jammer genoeg minder, want alles begint te verdwijnen achter een mistig regengordijn. Als het zwembad boven ons open staat, schuilen we onder een afdakje aan het uiteinde van de Plage de Trestraou en we wachten geduldig tot het ergste voorbij is. Gelukkig houdt het na een tijdje op en wBRET-14e trekken verder via het mooie Beg or Storloc’h naar de eerste bruinrode rotsen van Ploumanac’h. De rotsen bestaan uit, door de weersomstandigheden gevormde, rode graniet en hebben deze kleur gekregen door de mineralen; die vrij kwamen bij een ondergrondse vulkaanuitbarsting. Alleen is het bruinrode wat aan de grauwe kant door het weer. Vele rotsen hebben namen, zoals “de fles”, “de schelp”, het “kasteel van de duivel”, “de hand” ….
BRET-17
BRET-21
BRET-24
BRET-26
BRET-27
BRET-30 de fles
BRET-52 Men Ruz
BRET-44
Gezien het massa-toerisme hebben ze een verhard pad aangelegd waar wandelstokken met de metalen punt verboden zijn. We wandelen verder en komen uit op het Ile de Costaérès met het kasteeltje met dezelfde naam en daarna aan het haventje Crec’h Caout.
BRET-58 Ile de Costaérès
BRET-54 l’oratoire de Saint-Guirec
BRET-60
BRET-61
BRET-62
De rotsen die we tegenkomen veranderen stilletjes van kleur en zijn meer grijs dan bruinrood. We wandelen langsheen tuinen van de huizen langs het pad en zien dikwijls gigantische blokken midden in de tuin.
BRET-65 dit heet dan een rotstuintje

Als we in Trégastel aankomen verlaten we de GR om onze slaapplaats op te zoeken. Het is een B&B in het eerste huisje/boerderijtje in deze gemeente en heet Tididan Roche’l (klein huisje aan de rotsen Ti=huis did an=klein).
BRET-76
Aangezien we geen televisie hebben en een heel gebrekkige WIFI, stuurt het thuisfront ons regelmatig een berichtje met de stand van zaken over de match van de Rode Duivels.

Trégastel – Ile grande (22km)

Het ontbijt is lekker met onder andere vers gebakken Bretoense Crêpes. De eigenaar vergast ons nog op een les Bretoens en een stuk historiek. Ook de Vlaams-Waalse kwestie komt ter sprake. De Fransen kunnen het blijkbaar niet goed bevatten want zowat overal in Frankrijk worden we er wel eens over aangesproken.

BRET-80
BRET-82 Le Dé
Aangezien het geen goed weer is halen we de regenjas al boven als we vertrekken. De wind is koud en de lucht guur. We zijn nog niet goed en wel terug op de GR of het begint te gieten aan Coz Porz (haventje). Gelukkig neemt het vrij snel af na enkele kilometers na de plage La Grève Blanche houdt het op met regenen. We zien hier grote ‘bigbags’ gestapeld op het strand aan de duinen en tuinen als restant van de grote winterstorm van 2014 waar de hoge golven en de wind stukken land hebben weggeslagen.

BRET-85
BRET-91
BRET-94
BRET-96
BRET-97
BRET-98
BRET-99
Ter hoogte van Kerénoc komen we uit aan een verkeersweg die we even moeten volgen. Wat verder steken we deze over en volgen het pad nu meer het binnenland in. Even later verlaten we de GR om via een PR en Kerviziou een stukje zuidwaarts door te steken. De zon is ondertussen stevig van de partij en het regenjasje verdwijnt nu definitief vandaag het meshvak in.

BRET-102
BRET-103
BRET-100
BRET-106
Ria vindt het eerder een totempaal …
Iets zuiderlijker pikken we de GR terug op tot aan de Menhir van Saint-Uzec. Deze geel-roze gekleurde menhir is bijzonder omwille van zijn christelijke motieven en kruis; weegt 80 ton en is 6 meter hoog.

Aangezien de GR verder over asfalt loopt en de PR over aarde, is de beslissing snel gemaakt en wandelen we omhoog over een stuk van de PR. Halfweg splitst het pad en volgens de IGN-kaart moeten we naar links, maar van een pad is amper sprake. Half cross-country wandelen we naar beneden tot we ergens aan een straat uitkomen. Die volgen we tot aan een rustbank waar we uitgebreid onze tijd nemen om wat te drinken, een suikerwafel te eten en de kaart even te bekijken.
BRET-112
Na de pauze wandelen we over de toegangsweg het eiland op. Gezien we pas om 18u kunnen aankomen op onze slaapplaats, besluiten we om een stukje van het eiland te verkennen en ons even neer te zetten op een strandje.
BRET-125
BRET-127
BRET-128
BRET-130
Om 18u zoeken we onze B&B op waar we hartelijk worden ontvangen. We eten ’s avonds onze Galettes Bretonnes met zalm en warme groenten en bestellen er maar dadelijk de nodige hoeveelheid ‘Cider’ bij. We slapen prima!
BRET-132

Ile Grande – Trébeurden (16,50km)

Na een fijn ontbijt met o.a. wederom Crêpes Bretonnes en een gezellige babbel met de eigenaars (hij is een kunstenaar, zij een redactrice) wandelen we naar de plaatselijke markt met de bedoeling om voedsel te kopen voor onderweg. Maar de markt bestaat uit een kraam met kleding, twee met groenten/fruit en eentje met bereide warme gerechten. We kopen dan maar enkele bananen in plaats van de verhoopte kaas of salami; vinden bij een gelegenheidsbakker een brood, wat chocobroodjes en dan zijn we op weg. De zon schijnt, maar de cumulonimbus met een aambeeldje in de verte op het vasteland voorspelt niet veel goeds. Gelukkig komt de wind van het noord-westen en drijft het wolkenfront langzaam verder het binnenland in en dus weg van ons. Gezien het maar een korte tocht is vandaag, wandelen we het volledige eiland rondom op ons gemak en pikken een paar caches en passant mee.
BRET-150 onderhoudswerkzaamheden
BRET-123
BRET-141
BRET-143
BRET-148
BRET-166
BRET-167
Gezien we laat zijn vertrokken picknicken we aan de Porz Gélen. Na het eten verlaten we het eiland en slaan onmiddellijk rechts een natuurreservaat in. De verkeersweg steken we over en wandelen het hinterland in en volgen de GR34PR tot aan een straat die we een tijdje moeten volgen.
BRET-170
BRET-171
Wat verder slaan we linksaf en verlaten de GR om het pad doorheen het Marais du Quellen te volgen. Dit na een suggestie van de B&B en dat blijkt een voltreffer. Een erg mooi stuk natuur met knuppelpaden en moerasplanten.

BRET-175
BRET-176
BRET-177
BRET-180
BRET-181
BRET-182
Eénmaal uit het natuurgebied is het uit met de pret. Nu volgen allemaal straten en de daarbijhorende voetpaden en die volgen we tot aan de Port. Gezien we weer wat vroeg zijn, nestelen we ons op een bank en bekijken het jachthavenleven van op een afstand. Als het wat grijs en kouder wordt; de wind opsteekt, zoeken we een supermarkt en kopen wat voedsel. Daarna zijn we op weg naar onze B&B. Onze kamer heeft televisie en kunnen we de match van 21u meepikken. Maar eerst een teek verwijderen die zich ter hoogte van de knieholte in mijn rechterbeen heeft genesteld.

Trébeurden – Lannion (20km)

We pakken in voor onze laatste wandeldag en lopen langs dezelfde supermarkt om brood en beleg in te slaan. Daarna dalen we in een zonnetje rechtstreeks naar de zee op zoek naar de GR. Die vinden we gemakkelijk en dan zijn we op weg naar een schiereilandje: Pointe de Bihit. Het pad loopt rondom het schiereiland en het is permanent klimmen en dalen. Maar de uitzichten zijn dan ook telkens de moeite en we maken enkele foto’s.
BRET-189
BRET-190
BRET-191
BRET-188
Roc’h à Vignon

In de verte hangt wat cumulusbewolking, maar de wind is ons weer gunstig. Zoals vrijwel overal in Europa blijft het weer onstabiel maar het is wel erg warm vandaag. Het wandelpad is van uitstekende kwaliteit en we genieten van de talrijke doorkijkjes aan onze rechterzijde. Door de afkalving van een hoge oever hebben ze het pad moeten herleggen over een stukje privé-grond en we komen wat meer mensen tegen.
BRET-192
Als we aan een zandstrand komen, besluiten we om wat te eten en te genieten van de zon. Een heel stel zwaluwen hebben in de hoge zandoevers nesten gebouwd en vliegen permanent heen en weer.
BRET-202
BRET-201
Als we terug vertrekken zien we nog meer dagwandelaars en de oorzaak wordt ons duidelijk als we op een vrij grote parking stoten met annex een eet-paviljoen. Eénmaal de Plage de Goas Lagorn voorbij komt een erg mooi stuk wandelpad. Het gaat dan wel steil op en neer en we komen op de top van een heuvel een vuurtoren tegen; de Phare de Beg-Léguer (Beg Leger in het Bretoens). Haar lichtstraal draagt 20 kilometer ver en ze steekt maar 8 meter boven de heuvel uit. Maar we staan op 63 meter hoogte.
BRET-210
BRET-211
BRET-214
BRET-216
Wat verder draaien we naar rechts en duiken naar beneden. We lopen op hoogte langs de Plage de Maez-an-Aod waar enkele naturisten van hun vrijheid staan te genieten. Het loopt nog steeds op en neer om dan steil naar links tot naar de top van een heuvel, de Pointe Servel. Daar slaan we net voor de parking rechtsaf en wandelen we op heuvelhoogte langs de rivier Le Léguer. Verder komen we terug aan een parking en hier is het even zoeken naar de wit-rode tekens. Dit is één van de weinige punten waar ik de GPS moet raadplegen. Later wandelen we naar beneden tot we aan het water uitkomen. Onze drinkbussen beginnen leeg te geraken en ik vraag vriendelijk aan een medewerker van de ‘vriendenkring van het haventje’ om water; wat geen probleem is. Er staat ook een pick-nickbank en daar vlijen we ons neer. Een overschot van twee platgeduwde chocobroodjes happen we dan maar weg. Wat nu volgt is een anderhalve kilometer asfalt om dan terug uit te komen aan de oever van de rivier. Hier heeft men een wandelpad aangelegd langsheen de oever tot aan de rand van Lannion, ons einddoel.
BRET-222
BRET-220
BRET-221
De laatste kilometers wandelen we door de (winkel-wandel)straten tot aan onze slaapplaats.

Na een overnachting en een lekker ontbijt vertrekken we terug naar Stevoort.

Overnachtingen:

Ar Prioldi: 40, Rue J. Morand te Lannion. (60€ kamer + ontbijt)

Tididan Roch’el: 10, Rue Gen de Gaulle te Trégastel. (70€ kamer + ontbijt)

Ty Ma Zen: 2, Rue Joseph Conrad, Ile Grande (85€ kamer + ontbijt)

B&B Trebeurden (Françoise Le Guillouzic): 19, Rue de Kerwenet te Trebeurden (60€ kamer + ontbijt)

Gebruikt: GPS + kaart IGN 047OT Lannion-Perros (1:25000)

Gratis parking in Lannion: aan de politie (Parking les Ursulines aan de Place des Ursulines) op 5 minuten wandelen van de B&B / Parking de Kermaria aan Boulevard Louis Guilloux op 200 meter van de B&B.

Bushalte (SNCF) lijn 15 (‘de zwarte driehoek’ rijdt tegenwijzerzin) ligt op enkele minuten van de B&B. Wij hebben de bus van 10u15 genomen richting Perros en rijdt via Trégastel en Trebeurden terug naar Lannion. De bus 15 ‘met witte cirkel’ rijdt in wijzerzin. Dit is van Lannion naar Trebeurden, Trégastel en Perros terug naar Lannion. Kostprijs voor het traject: 2€ pp.

Campings: onderweg zijn we verschillende campings tegengekomen. Op Ile Grande is er een municipal.

Op verscheidene plaatsen kom je wel een klein supermarktje tegen om voedsel in te slaan. In Trebeurden is er een grote Intermarché. Op Woensdag is er een minimarkt op Ile Grande, maar veel stelt het niet voor. Water hebben we voldoende meegenomen op één moment na en dat was perfect oplosbaar.