alp-41

Onze reisdoel voor 2016 leidde ons naar de Franse Alpen en meer bepaald de natuurgebieden ten zuiden van het stadje Barcelonnette of Barcelo zoals ze het ter plaatse noemen. Het is de streek van de Ubaye en het noorden van de Mercantour waar we 12 wandelingen hadden voorzien, maar ziekte heeft er voor gezorgd dat het bij 7 wandeldagen gebleven is. Maar zoals steeds: bergen lopen niet weg….

Het Nationaal park Mercantour is een nationaal park in zuidoost-Frankrijk, ten noorden van Nice, tegen de Italiaanse grens. Mercantour is een van de 7 nationale parken van Frankrijk. Het is in 1979 opgericht en sindsdien een toeristisch succes met bijna een miljoen bezoekers per jaar.

Wandeldag 1: Inloopdagje in een vallei:

Vanaf de col de Larche op het grensgebied Italië-Frankrijk lopen we over een breed pad de Vallon du Lauzanier in. Achter een schrikdraad staat een kudde schapen rustig in de zon te grazen en we zijn zeker vandaag niet alleen om te wandelen, want een kleine tweetal kilometer verder is duidelijk waarom. Er ligt daar nog een kleine parking waar een kennisleerpad voor rolstoelgebruikers start die verder de vallei in loopt. Een strook van ongeveer een 500 meter welke volledig verhard is. Tevens is het een zone van gedomesticeerde en bedelende marmotten, waar kinderen tot op een meter kunnen naderen. Borden maken duidelijk dat het niet aangewezen is om de dieren te voederen.
alp-1

Het pad is glooiend en staat dan ook geklasseerd als très facile. De 300 hoogtemeters en de 13 kilometer wandelen we op ons gemak af; ondertussen genietend van het feit dat we weer vertoeven tussen de bergen.

Wandeldag 2: Col des Alaris:

We volgen een boswachtersweg die langzaam naar boven slingert. Het is al erg warm, maar zo onder de hoge bomen wandelen voelen we dat niet zo aan. We zien onderweg een Sequoia die naar de Amerikaanse normen relatief miniem lijkt.
alp-22
We verlaten de verharde weg om het smalle bospad rechts te volgen dat zich langsheen de flank slingerend omhoog werkt. Als we verder terug op dezelfde boswachtersweg stoten hebben we de keuze om deze nog voor een stuk te volgen om daarna een kort stukje te stijgen of over de kam naar de top te wandelen. We besluiten om de kam te nemen waarbij we eerst nog door het bos moeten klimmen want plots staan we wel voor een erg steil stuk waar de zanderig en geërodeerde bosgrond weinig grip geeft aan onze schoenen.
alp-12
alp-13
We geraken uiteindelijk boven en we hebben ons drinkwater nu zeker verdiend. Verder komen we aan de kam die soms erg smal wordt voor Ria; maar zij bijt dapper door en het wordt nog heel even tricky als het eventjes luchtig wordt. Maar dan is het ergste achter de rug en blijkt de top begroeid te zijn met boompjes. Ria zet zich even op de kubus IGN-markering terwijl ik enkele foto’s maak van de omgeving.
alp-14
In de verte zie ik de boswachterweg en wat schaduw. Daar wandelen we naar toe om ons eten op te peuzelen.
alp-13Tot nu toe hebben we 4 mensen gezien en het blijft zo de rest van de wandeling heel erg rustig. We vatten de daling aan over een breder pad na een dikke 10 kilometer staan we terug aan ons startpunt.

Wandeldag 3: Lac des Grenouilles:

Vanaf het ski-oord La Foux d’Allos pikken we een PR op die ons via het Lac de Grenouilles naar een verder gelegen ruine zal brengen om langs daar over een GR weer te keren.
alp-24
alp-23
We wandelen door bos en alpages en na enkele kilometers horen we in de verte een kudde schapen.
alp-21
alp-20
alp-17

De aftakking naar het meertje ligt links van ons, maar de weg naar de ruine loopt rechtdoor. Over het gehele gebied zitten de schapen met hun bijhorende Patou. Deze Pyrenese berghond werd voor het eerst in de 15de eeuw genoemd en diende toen als waakhond voor de kastelen in de Pyreneeën. Later deed hij ook dienst als kuddehond en wordt hij gebruikt als bescherming van de kudden tegen wolven in de Franse Alpen. De reu kan tot 80 cm hoog worden en heeft een gewicht tussen 48 en 52kg.Aan het geblaf te horen zijn het er twee en plots duikt luidblaffend zo’n Patou op en komt tot op enkele meters van ons tot stilstand. De do-and-don’t-instructies hadden we enkele jaren geleden al gelezen en goed onthouden. We blijven rustig en houden de wandelstokken tegen het lichaam. Blijkbaar worden we goedgekeurd en mogen we samen met nog enkele anderen over het pad naar beneden dat ook wegdraait van de kudde.
alp-25
We hopen dat straks de kudde van het bovenliggend pad weg is want anders kunnen we niet verder wandelen naar de ruïne. Via een Ravin komen we aan het kleine Lac, maar het blijkt volledig uitgedroogd. Geen kikkervisjes, geen kleine of grote kikkers. Niets ….
alp-26
alp-27

We pick-nicken dan maar en keren terug via dezelfde weg. De kudde blijkt zich niet verplaatst te hebben en de 2 Patou’s houden stevig de wacht. Het voorzien pad kronkelt tussen de kudde door. Hier geraken we niet aan voorbij. We wachten nog even, maar besluiten dan terug te keren naar La Foux d’Allos.
alp-28
alp-29
Onderweg trekken we nog foto’s van vlinders en de Wolfsmelkpijlstaartrups. Een rups van ongeveer 15 centimeter en vrij impressionant.
alp-10
alp-19
alp-18
alp-16
alp-15

Wandeldag 4: Lac de Orrenaye (F) & Lago Superiori di Roburent (I):

Vandaag wandelen we naar twee bergmeren waarvan er eentje in Italië ligt. We starten reeds op 1940 meter hoogte en het is reeds vroeg warm. Het pad is stenig langs de Torrent d’Orrenaye en stijgt onmiddellijk zodat we al snel enkele honderden stijgingsmeters in de benen hebben op korte afstand.
alp-30
Via een stukje Tour Chambeyron komen we aan het Lac d’Orrenaye en daar happen we een eerste keer wat eten weg. Veel volk is er niet zodat we weer op ons gemak zijn.
alp-31
alp-32
alp-33
Na het eten en drinken gespen we rugzak weer aan en klimmen omhoog naar de Colle di Roburent (2496 mt).
alp-45
alp-43
alp-35
alp-34
alp-39

We overschrijden de grens en er staan nog de oude grenspalen waar aan één zijde de fleur de lys française in staat gegraveerd en aan de andere zijde het Kruis van Savoie.
alp-38
alp-37

alp-36
We wandelen met links en rechts van ons marmotten die ons gadeslaan en komen dan uiteindelijk aan het Lago di Robirent.
alp-41
Een mooi panorama ontvouwt zich en links van ons zien we honderden schapen met een herder, 3 drijfhonden en een Patou. Tegen de flank vlijen we ons in het gras en eten en drinken nog wat. We rusten uit en genieten van het zicht op het meer. We zijn gecumuleerd 590 meter gestegen en het meer ligt op 2426 meter hoogte. We horen de herder fluitsignalen geven en de drie drijfhonden schieten weg om de massa schapen terug naar Frankrijk te drijven. Het is een spectaculair zicht om te zien hoe de kudde op een mum van tijd in beweging wordt gebracht.

alp-40 Klein deel van de kudde

We vangen onze terugtocht aan terwijl we de kudde bovenlangs bijhouden. We steken terug de grens over en dalen een stukje terug naar het Lac d’Orrenaye waar we nog enkele foto’s maken om dan de afdaling naar Larche aan te vatten.alp-42
alp-44
alp-46
alp-47
alp-48
alp-49
alp-50
alp-51

Wandeldag 5: Les Eaux Tortes:

Les Eaux Tortes liggen op 2251 meter hoogte en zijn kleine bronnen en verstrengelde beekjes (eaux tordues wat dan verbasterd werd naar Eaux Tortes) aan de voet van de Glacier de l’Estrop. Deze waterloopjes vormen dan wat verder de Torrent de la Blanche de Laverq en die gaan we allemaal bezoeken als we 22 kilometer en een ruime 800 stijgingsmeter in de benen hebben.
alp-55
alp-56
alp-54
Het stijgen gaat geleidelijk in het begin en we wandelen onder bomen waarbij de schaduw welkom is. Via het Plan Bas komen we uit aan de splitsing en we nemen links. Het pad stijgt nu stevig en wordt erg geaccidenteerd en na wat handen- en voetenwerk komen we boven aan een kleine cirque met de Eaux Tortes.
alp-57
alp-58
alp-60
alp-61
alp-59
alp-63
Ook hier is er weinig water in deze periode van het jaar en wij moeten wat zoeken en klimmen om het water te zien. Hier houden we onze pauze en genieten van de zon.
alp-67
alp-64
alp-65
alp-66
alp-68
We wandelen verder en het pad aan deze zijde is veel gemakkelijker bewandelbaar dan de chaos aan de andere zijde in het eerste deel. We trekken nog wat her en der foto’s van de natuur, want dit is toch wel het gebied van ontelbare vlinders.
alp-69
alp-74
alp-76
We passeren nog enkele ‘kunstige’ steenmannetjes die voor de rest geen nut hebben gezien er maar één heel duidelijk pad is en komen uiteindelijk na een lange afdaling aan een wankele houten brug over de torrent.
alp-70
alp-72
Ria laat mij galant voor gaan want als alles heel blijft na mijn passage, is het voor haar zeker geen probleem. Wat verder komen we uit aan een Abbaye de Laverq waar alles in peis en vree is, want geen geluid, noch beweging. Onze tocht zit er voor vandaag op.
alp-73
alp-71
alp-53
alp-52

Wandeldag 6: Lac du Lauzanier & Lac de Derriére la Croix:

Deze twee meertjes liggen aan de Italiaanse grens op Frans grondgebied en liggen op respectievelijk net geen 2284 meter en 2428 meter hoogte. Wij zijn vrij vroeg op weg en wandelen gedurende een vijftal kilometer doorheen de vallei over een brede GR-wandelweg (GR5).
alp-75
alp-77
De stijgingsmeters zijn hier nog minimaal maar dat zal nog veranderen. Links en rechts zitten marmotten te genieten van de eerste warmte van de dag. Zij zien er reeds goed vet uit wat nodig zal zijn voor het overleven van de winter. We traverseren enkele smalle torrents via de loopplanken en dan begint het pad via een zig-zag te stijgen. We overbruggen op heel korte tijd tientallen hoogtemeters. Verderop komen we aan het Lac du Lauzanier aan en de zon is nu stevig aan het branden. Aan het meer zelf is het erg rustig en we houden een pauze.
alp-78
alp-79
Na het verorberen van brood en onze gedroogde worst vatten we de klim verder aan om naar het tweede meer te wandelen. Als we hoger zijn, kijken we achterom en het meer ligt er erg betoverend mooi bij.
alp-81
alp-80
alp-82
We wandelen verder naar boven en dan komen we in een klein keteldal waar het kleine Lac de Derriére la Croix zich bevindt. Om een foto te maken kruipen we letterlijk “achter het kruis”.
alp-85
alp-84
Als we nog wat eten en drinken houdt een krekel ons gezelschap op een rots in het zonnetje. Een marmotten familie zit te spelen in de zon en wat later krassen we op om de GR terug te volgen naar de startplaats.
alp-86
alp-87
alp-83
alp-88
alp-89

Wandeldag 7: Portes de l’Enfer:

Na wandeldag 6 werd Ria ziek en moest van de dokter zon en warmte vermijden. Gezien de 31 graden op een hoogte van 1000 meter, hebben we dan maar van enkele dagen van rust op de camping genoten. Gelukkig hadden we een plaats in de schaduw en onze e-readers bij.
Toen we dachten dat alles in orde was, hebben we een kleine wandeling gemaakt van 6 kilometer waarbij we vertrokken zijn in de latere namiddag om de middaghitte te vermijden. De wandeling omvatte een korte wandeling door een stijgende maar smalle vallei om uit te komen aan een watervalletje. Dat verliep allemaal erg vlot al stelde de waterval niet zo heel veel voor.
alp-90
alp-93
alp-91
alp-92
Jammer genoeg werd ze ’s anderendaags terug ziek en zijn we wat vroeger dan voorzien huiswaarts gekeerd.