Een idee dat al langer sluimerde. Onze hele kustlijn afwandelen. De GR 5a loopt van De Panne naar Wenduine en gaat dan landinwaarts. Maar van Wenduine naar Knokke-Heist breien we er onze eigen weg aan. 

We starten in De Panne , midden in de natuur en wandelen oostwaarts richting Nieuwpoort. Wat later komen we uit op het Artiestenpad dat achter het centrum van de Panne doorloopt en volgen dit een hele tijd.

We lopen door de Oosthoekduinen, passeren op een steenworp de Zuid-Abdijmolen om wat verderop een eerste keer wat te eten.

Aan de achterzijde van Koksijde-Bad lopen we over de Hoge Blekker en genieten van een mooi uitzicht. Met zijn 33 meter is hij de hoogste duin van heel de kuststrook. Het was een vaste baken voor de zeelui die van ver al zijn witte kruin zagen blinken (‘blekken’ in het plaatselijke dialect). Gezien het een stuifduin is kan het wel zijn dat over 50 jaar je deze elders moet gaan zoeken. Net voorbij de top wordt in de toekomst hier een uitkijktoren gebouwd. We kunnen nu enkel de bouwtekeningen bewonderen.

de Hoge Blekker
Hier komt een uitkijktoren

We lopen van het ene duingebied in het ander, wandelen door het gebied de Witte Burg, laten de Sint-Niklaaskerk letterlijk en figuurlijk links liggen en komen aan in het hinterland van Oostduinkerke-bad. Ten noordoosten van Oostduinkerke nemen we het volgende duinengebied en nog steeds hebben we geen zee gezien. Ria twijfelt of ze er nog ligt. Ondertussen is de lucht uitgeklaard. We naderen Nieuwpoort-bad en wandelen door naar de camping in Nieuwpoort-Stad.

Men

Men

Kunstenaar: Nina Beier
Nina Beier zoomt in op de beeldhouwtraditie van de publieke ruiterstandbeelden. Ze toont ons eb en vloed van macht door het paard in te zetten als verhogend effect in de beelden van verschillende mannelijke personages. Ze verzamelde standbeelden die niet langer in de publieke ruimte staan, en plaatste ze in een formatie aan de rand van de zee. Deze toespeling op een leger doorkruiste tijd en ruimte, terwijl de beelden afwisselend worden overspoeld door water of bloot komen te liggen, afhankelijk van het watergetij.

de Verzoening (Willem Vermandere)

De volgende ochtend volgen we vanaf de camping ruim een kilometer de GR 130 Ijzer, om zo aan het monument van Koning Albert-I te komen. We willen via het Ooststaketsel van de havengeul aan het strand komen.

We scoren ondertussen enkele geocaches. Op het grondgebied van Westende en Middelkerke komen we kunst tegen:

Caterpillar 5bis

Kunstenaar: Wim Delvoye
Het exemplaar dat er nu te zien is, is niet het originele exemplaar die er in 2003 stond, tijdens Beaufort01. Het originele werk verhuisde datzelfde jaar nog naar Ground Zero in New York.

Caterpillar 5bis

I can hear it

Kunstenaar: Ivars Drulle
I Can Hear It bestaat uit twee hoorns (gelijkend op oude grammofoons), gericht naar de zee. Op een bank voor de hoorns zit een vrouw die haar oor te luisteren legt. Je kan naast haar plaatsnemen om aan de tweede hoorn te luisteren. De installatie leunt door talloze details (de kledij van de vrouw, de bouten van de hoorns, etc.) aan bij de Art Nouveau-stijl van de locatie van Hotel Bellevue, een tijd waarin de kust nog een prestigieuze recreatiezone was.

I can hear it

Olnetop

Kunstenaar: Nick Ervinck
Dit werk was te zien tijdens Beaufort04 en is in 2015 aangekocht door de gemeente Middelkerke. De artistieke installatie van 8 meter hoog refereert naar opspattende golven. 

Olnetop

The Navigator Monument

Kunstenaar: Simon Dybbroe Møller
Dit werk is gebaseerd op het logo van Netscape Navigator. De voormalige zoekmachine verloor eind jaren negentig zijn leidende positie op het internet aan Microsoft Explorer. Het beeldhouwwerk werd tegen de achtergrond van de Noordzee geplaatst, waar de fysieke kabels van het internet net onder het wateroppervlak liggen. 

The Navigator Monument

In Middelkerke zit dag twee er op. ’s Anderendaags wandelen we van Middelkerke naar Oostende en zal het qua afstand een kort dagje worden. Van die gelegenheid zullen we gebruik maken om Oostende te bezoeken. Vanaf Middelkerke wandelen we het natuurgebied de Schapenweide in en dit is een gebiedje van 3 ha groot, gelegen aan de oostelijke grens van de gemeente Middelkerke. Wat later kruisen we de Warandeduinen om in Raversijde aan te komen. De Atlantikwall laten we voor wat het is en er tegenover wandelen we het provinciaal natuurpark Raversyde in.

Voor ‘Vayamundo’ in Mariakerke komen we terug uit op de dijk en gaat het richting Oostende.

contrast …
Leopold II …. controversieel
Rock Strangers

Dag 4 start grijs als we aan de oostzijde van de Oostendse havengeul starten. Het waait, het is grijs, maar het regent (nog) niet. We kijken achterom voor een laatste zicht op Oostende en wandelen over de GR 5a via een aangelegde weg langs het strand. Dan begint het te regenen, hard te regenen en de regenjasjes worden aangetrokken. In korte broek schuilen we even en hebben ondertussen een ‘verhelderend’ gesprek over politiek met een man die ook komt schuilen. Veel moeten we niet zeggen tegen deze spraakwaterval. Wat later klaart het op en tijdens het wandelen droogt de broek. Zo wandelen we via Bredene-aan-zee, het naakstrand (verlaten), De Haan richting Wenduine.

Lange Nelle
als we ons omdraaien …

De GR verlaat hier de kust en trekt het binnenland in. Dag 5 vertrekt in Wenduine waar we gisteren gestopt waren en we wandelen nu langs het strand richting Blankenberge. Daar ronden we de yachthaven en genieten van de Paravang. Als we aan de dijk komen krijgen we een kleine cultuurshock. De ene beachclub naast de andere met elk hun eigen geluidsinstallatie.

de Paravang
de reuzenharlekijn

We verlaten vlug deze ‘beach-kermis’, werpen een blik achterom op de pier en wandelen de duinen in.

Zeebrugge is voor de wandelaar niet prettig. Vrachtwagens rijden heen en weer en de terminals zijn omgeven door prikkeldraad en camera’s. Het ziet er allemaal wat afgeleefd uit. Het enig interessante is de Westhinder, een lichtschip dat als een drijvende vuurtoren diende. Na Zeebrugge komt Knokke-Heist met Heist als eerste deelgemeente. We wandelen langs het strandreservaat de ‘Baai van Heist’, lopen door het ‘Directeur Generaal Willemspark’ van Duinbergen en bewonderen het beeld van de Redders. 570 kilo zwaar met twee bronzen beelden. Aangezien we in Knokke zijn en geen frigobox mee hebben; besluiten we om bij een plaatselijk bakker gebak te kopen. Het heeft ons gesmaakt! Totale afstand met kleine afslagjes om te geocachen: 91km.

de Baai van Heist